VOETBALVERENIGING SMITSHOEK

Hoofd/Subsponsoren

1 logo smitshoek“Het allerbelangrijkste is plezier hebben in het spelletje. En ja, dat heb ik zeker gehad. Eigenlijk heb ik dat nog steeds!”

Ruim twaalf jaar geleden kwam hij, na 30 jaar bij s.v. D.R.L. actief te zijn geweest, terecht bij v.v. Smitshoek. Met de B-jeugd schopte hij het tot de derde divisie en ‘plezier in het spelletje’ stond te allen tijde voorop. Inmiddels heeft hij besloten om gas terug te nemen en neemt hij voorlopig afscheid van het trainerschap. Wat bracht hem bij ons? Wat heeft hij al die jaren uitgespookt én waarom is hij gestopt? Hoog tijd om Rick Thape nog één keer in the spotlight te zetten!

Vertel eens, Rick: hoe belandde jij bij v.v. Smitshoek?
Ik werd destijds benaderd door Ben van Drunen, een oud-voetbalmaatje van mij. Bennie dacht dat ik wel iets zou kunnen gaan betekenen bij v.v. Smitshoek en voor ik het wist zat ik tegenover Henk Ebben. Na het gesprek met Henk was het de bedoeling dat ik zijn rechterhand zou worden. De club groeide een beetje uit zijn voegen en Henk dacht dat ik hem wel kon ondersteunen bij zijn werkzaamheden. In de zomer woonde ik de trainingen bij (iets dat we ons nu, na een enorme groei, niet meer voor kunnen stellen) en toen werd mij, door het vertrek van de toenmalige trainer, gevraagd of ik de talentvolle B-junioren wilde gaan trainen.

Van het één kwam het ander?
Ja, zo kun je het wel zien. Ik begon met de B1 in de tweede klasse en na een promotie én een kampioenschap, belandden we binnen vier jaar in de hoofdklasse.

En toen werd het menens!
Naarmate de jaren vorderden werden de groepen, qua talentvolle spelers, steeds beter en beter. Wanneer de kwaliteit van spelers beter wordt, gaan de verwachtingen automatisch omhoog. Iets wat ervoor zorgt dat de totale organisatie mee moet groeien. Dan is het zaak om de basis van je team elk seizoen weer voor elkaar te hebben.

Wie hebben er gedurende die tijd naast jou gestaan?
Ik heb ervaren dat een goede tweede collega-trainer geen overbodige luxe is. Het is belangrijk om iemand naast je te hebben die je steunt, waarmee je kunt sparren én waarmee je kunt praten over voetbalzaken. Gelukkig heb ik die mensen altijd naast me gehad. Mannen als Ben van Drunen, Jan Freriks en Fred De Planqué, Ruud Rijsdijk en Rene van Horik en, de laatste twee jaar, Angelo Granger zijn personen die zich voor meer dan 100% hebben ingezet (en zich nog steeds inzetten) om die gasten wat bij te brengen. Daarnaast is een goede elftalmanager onontbeerlijk. Al moet ik zeggen met mannen als o.a. Ad Kooimans, Marcel Delmee, Laurence van Leeuwen en nu Jegnie, is dat altijd goed geregeld en voor elkaar geweest.

Een typisch gevalletje van ‘samen staan we sterker’?
Zeker weten! De laatste jaren hebben we zelfs een verzorger/masseur om ons heen gehad, Ruud van Rhenen is al jaren een bekend gezicht in de medische staf van de jeugd, én stond er ieder seizoen een vader, of zelfs opa, klaar om door weer en wind als assistent-scheidsrechter te fungeren. Juist door al die onmisbare mensen in combinatie met de sterke basis, konden de resultaten natuurlijk niet uitblijven.

Dat klinkt inderdaad als een veelbelovende formule, Rick!
Dat was het ook! Mede door deze organisatie zijn we dus door meerdere kampioenschappen en promoties via nacompetitie hebben we het met de B-jeugd tot de derde divisie geschopt.

Mission completed? Tijd voor een nieuwe uitdaging?
Aangezien ik al een tijdje de ambitie had om de A-junioren te trainen, om zo nét wat dichter bij de Senioren te staan, ben ik na het behalen van de derde divisie doorgestroomd naar de U-191. Dit elftal speelde toen op vierde divisie niveau en uiteraard was/is de ambitie om óók met dit team een nóg hoger niveau te bereiken. De resultaten waren dan ook zeer goed tot uitstekend te noemen: vorig seizoen wisten we de halve finale van de nacompetitie te bereiken, waarin we, na een spectaculaire wedstrijd, helaas verloren.

Hoe staat het er dit seizoen voor?
Dit seizoen begonnen we slecht, waardoor we nu op een plek staan die zeker te verbeteren is. Ik weet zeker dat mijn vervanger, Jordy Vicario, daar alles voor uit de kast zal trekken!

Terugkijkend op jouw loopbaan bij v.v. Smitshoek: wat zijn jouw mooiste herinneringen?
Mijn mooiste herinneringen zijn de kampioenschappen en dan zeker het jaar waar we de dubbel behaalden, en de vreugde die je op die momenten samen deelt met de jongens en begeleiders. Daarnaast genoot ik ook zeker van de momenten waarop je de jongens, die we als jeugdtrainers onder onze hoede hebben gehad, hun debuut ziet maken in het eerste- of tweede elftal van de vereniging. Als ik die gasten zie spelen, dan doet mij dat wel wat.

En als je één moment moet noemen dat je altijd bij zal blijven?
Dat is zonder enige twijfel het moment dat Ben van Drunen en ik samen zitten met een speler en we zijn eerste half jaar als B-speler evalueren. We vragen hem hoe hij zijn toekomst ziet, waar hij zichzelf over een aantal jaar ziet staan. Hij vertelt dat het zijn droom is om later profvoetballer te worden en dat ‘ ie er vrijwel van overtuigd is dat het hem gaat lukken. Ben en ik keken elkaar aan en deelden zijn mening: deze jongen gaat het ver schoppen! Wat is er dan mooier om hem later te zien lopen bij een BVO met een schitterend profcontract?

Naast onvergetelijke momenten, zullen er ook een aantal onvergetelijke mensen zijn geweest?
Op de eerste plaats zijn dat uiteraard de jongens waarmee ik door de jaren heen heb gewerkt. Ik ben me ervan bewust dat er altijd mensen zullen zijn die daar anders over denken, toch heb ik altijd geprobeerd om iedere speler op een eerlijke manier te benaderen. Eerlijkheid is niet altijd leuk, maar wel duidelijk en ja, dat doet dan ook wel eens pijn.

En naast de spelers?
Binnen de vereniging zijn er natuurlijk ook een aantal namen die mijn tijd bij v.v. Smitshoek heel aangenaam hebben gemaakt. Zo denk ik dan aan Henk Ebben, een man waar je niet omheen kunt op de club. Hij weet alles, kent ie-de-reen (niet alleen het kind, maar ook de ouders en vaak zelfs grootouders) en daarnaast helpt hij je waar nodig. Daarnaast heb ik de laatste jaren, qua selectie elftallen, te maken gehad met Walter Hazelebach en Peter Burggraaff als TJC mannen. Mannen waar we, ook ik, tegenaan lopen te klagen, maar die wel allemaal het beste voor hebben met de club. En dat we dan weleens botsen hoort er allemaal bij, dat houdt ons wakker en scherp. Alleen maar respect voor deze mannen!

Wat heb jij, als trainer van diverse jeugdteams, geleerd de afgelopen jaren?
Wat ik de afgelopen jaren wel heb geleerd is dat het enige tijd duurt voordat spelers iets van je aannemen. Naarmate ze ouder worden en je ze dan nog eens confronteert met dingen die je destijds hebt verteld, blijkt vaak dat ze toch over bepaalde dingen hebben nagedacht. Soms geven ze je dan gelijk en soms blijven ze hun eigen mening houden. Vooral dat laatste vind ik mooi: een jonge speler die een eigen mening heeft en de ballen heeft om daarover te praten/discussiëren.

Heb je tips voor de jeugd van VV Smitshoek?
Een tip waarvan ik vind dat je die als jeugdtrainer altijd mee moet geven, is dat het allerbelangrijkste is dat je plezier moet hebben in dat wat je doet. Ik geloof dat plezier de drijfveer is om tot resultaten te komen, op welk niveau dan ook. Je komt niet trainen omdat ik toevallig heb gezegd dat er trainen is. Nee, je komt trainen omdat je zelf wil, omdat je er graag bij wil zijn.
Als je doorstroomt naar de senioren, en in een selectie terechtkomt, dan moet je geduld hebben, kunnen accepteren dat je weleens op de bank zit en, boven alles, iedere kans pakken die voor je voeten ligt.

Gaan we je nog terugzien op de vereniging?
Uiteraard, want ik ga één en ander zeker missen! Ik stop omdat de tijd het niet meer toelaat sinds ik een andere baan heb, maar dat wil niet zeggen dat je me nooit meer langs de lijn zal zien staan op een zaterdagmiddag.

Wat zijn je plannen voor de toekomst?
Heel eerlijk gezegd zou ik best zelf wel weer een balletje willen trappen. En, wanner ik weer wat meer tijd voor mezelf heb, zou ik wellicht een eventuele andere functie binnen de vereniging vervullen. Om welke functie dat dan zal gaan, zien we dan wel weer!

Rick, wij wensen je heel veel succes bij je nieuwe job en zien je de komende tijd graag terug langs de lijn!

Afscheid Rick Thape

Login

Zoeken